روابط جمهوری اسلامی ایران با دو کشور روسیه و چین، روابط بسیار خوبی است. این دو کشور تاکنون در شورای امنیت سازمان ملل متحد چند بار در برابر زیاده‌خواهی‌های آمریکا و کشورهای غربی علیه ایران موضعگیری کرده‌اند که با توجه به جایگاه روسیه و چین به‌عنوان اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد، اتخاذ چنین موضعگیری‌هایی، اهمیت جایگاه در حال ارتقای ایران در ارزیابی‌های سیاستگذاران اصلی مسکو و پکن را نشان می‌دهد.
سفر روز دوشنبه آقای لاوروف به ایران می‌تواند طبیعتاً قبل از هرچیز برای بررسی توسعه روابط دوجانبه و افق پیش روی همکاری‌های مسکو و ایران مفید باشد. البته همکاری‌های دو کشور صرفا به مناسبات معمول دوجانبه ازجمله مسائل اقتصادی، علمی و نظامی که از قبل بوده محدود نمی‌شود. اکنون و به‌ویژه بعد از عملکرد سطح بالای ایران در برابر تهاجمات آمریکا و اسرائیل و جدی شدن بی‌اعتمادی به امنیت‌ساز بودن حضور آمریکا در میان کشورهای منطقه، تلاش مشترک روسیه و ایران برای ایجاد یک نظام امنیت منطقه‌ای میان کشورهای حوزه خلیج‌فارس و ایران اهمیت بیشتری می‌یابد.
مشخصاً اظهارات مقامات روسیه در حمایت از ایران در برابر تهدیدات آمریکا و تاکیدات مکرر آنها برای حل چالش‌ها توسط خود کشورهای منطقه که در سفر آقای لاوروف به بحرین هم مورد تصریح قرار گرفت، طبیعتا مسکو و تهران را به شرکای بسیار مؤثری برای جلوگیری از تداوم دخالت‌های آسیب‌زای آمریکا در این منطقه تبدیل کرده و از طرف دیگر می‌تواند عامل تعادل‌بخش در موازنه قوا میان ایران و جریان مقاومت در یک‌سو و آمریکا و متحدانش در سوی دیگر باشد.
روسیه و چین بار‌ها در سال‌های اخیر با زیاده‌خواهی‌های آمریکا و تلاش این کشور برای ایجاد نظم تک‌قطبی در جهان مخالفت کرده‌اند و شاهد تلاش‌های مستمر آنها برای ایجاد سازمان‌ها و پیمان‌های بین‌المللی، چون بریکس، شانگهای و همین‌طور مقابله با تحریم‌های آمریکا علیه ایران بوده‌ایم. از سوی دیگر با توجه به شرایط کنونی منطقه و امکان افزایش سطح تنش‌ها، تبادل نظر میان جمهوری اسلامی ایران و روسیه و هماهنگ‌سازی مواضع در شرایطی که طرف آمریکا و صهیونیستی به دنبال ایجاد شکاف میان ایران و متحدانش بوده، از اهمیت بالایی برخوردار است.
