علاءالدین بروجردی در سال ۱۳۲۹ در شهرستان لار متولد شد. وی فرزند آیتالله شیخ محمدابراهیم بروجردی و نوه آیتالله العظمی شیخ علیمحمد نجفی بروجردی است. تحصیلات ابتدایی و دبیرستان خود را در مدرسه علوی ایرانیان نجف اشرف سپری کرد. در سال ۱۳۴۹ وارد دانشگاه تبریز شد و در سال ۱۳۵۴ در رشته علوم آزمایشگاهی فارغالتحصیل گردید. در دوران دانشجویی به دلیل فعالیتهای سیاسی توسط ساواک دستگیر و زندانی شد.
پس از فارغالتحصیلی، به عنوان مسئول آزمایشگاههای محرابخان در مشهد و سپس هلال احمر در دبی فعالیت کرد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، کمیته انقلاب اسلامی شعبه دبی را تأسیس نمود و در اوایل جنگ ایران و عراق، تجهیزات پزشکی و آمبولانسها را از دبی به ایران ارسال میکرد. وی دوره فوقلیسانس روابط بینالملل را در دانشگاه تهران به پایان رساند.
بروجردی در سال ۱۳۶۰ با حکم شهید رجایی به عنوان نخستین سرکنسول جمهوری اسلامی ایران در دبی منصوب شد و سپس در سمتهایی مانند کاردار ایران در عربستان سعودی، سفیر ایران در چین، معاون آسیا و اقیانوسیه وزارت امور خارجه و معاون مشاور امور بینالملل مقام معظم رهبری خدمت کرد.
وی در سال ۱۳۷۸ به عنوان نماینده بروجرد به مجلس شورای اسلامی راه یافت و در دورههای ششم تا دهم مجلس حضور داشت. بروجردی رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی در مجالس هفتم، هشتم، نهم و دو سال اول مجلس دهم بود.
علاءالدین بروجردی در انتخابات مجلس دوازدهم به عنوان نماینده حوزه انتخابیه لارستان، خنج، گراش، اوز و جویم انتخاب شد و هماکنون در این سمت مشغول به فعالیت است.